Het was een vreemde ronde in mijn ogen. De controverse in het Astana-kamp (Contador-Armstrong) beheerste voor een groot deel de wedstrijd. Het parcours bracht ook niet wat men er van had verwacht. De Pyreneeën werden als vlakke etappes gereden. In de Alpen voldeed alleen de rit naar Le Grand-Bornand enigszins aan de hooggespannen verwachtingen, al zat er geen enkele col van HC in. Alles leek samen te moeten komen op die ene zaterdag naar de Mont Ventoux. Het was leuk voor Garate en de redding voor de Rabobank, maar de grote tenoren vochten hun gevecht uit min of meer in de schaduw. Met zijn eenmansactie op weg naar Arcalis en een fenomenale tijdrit rond Annecy beslechtte Alberto Contador het pleit in zijn voordeel. Gelukkig maar. Columbia heerste op het vlakke, Saxo-bank sputterde hier en daar en Astana verlamde de koers. Jammer. Hopelijk krijgen we volgend jaar een echte wedstrijd.

Dit jaar hebben we de Col de la Colombière bezocht en de Col des Abeilles, de laatste col alvorens de klim naar de top van de Mont Ventoux werd aangevangen.

Col de la Colombière

Col des Abeilles